Monastero delle Trappiste di Vitorchiano
Het leven in het Monastero delle Trappiste di Vitorchiano wordt gekenmerkt door de liturgische diensten en is gemarkeerd door gebed, contemplatie, boetedoening, toewijding en veel handwerk, waaronder de teelt van de wijnstok en de productie van wijn. De gemeenschap bestaat vandaag de dag uit 80 zusters van verschillende leeftijden afkomstig uit heel Italië en de wereld en wordt ondersteund door agrarisch werk, de productie van jam en de teelt van tuinen, wijngaarden en boomgaarden.
In Italië begon de geschiedenis van de Cisterciënzers van de Strikte Observantie, beter bekend als de Trappistenorde, in 1875, toen het eerste vrouwelijke klooster werd opgericht in San Vito, nabij Turijn. Om economische redenen en voor hun onderhoud verhuisden de Trappisten zusters in 1898 naar Grottaferrata en vervolgens in 1957 naar Vitorchiano, waar het klooster nog steeds te vinden is. Het gebied is dat van Alto Lazio, in de provincie Viterbo, gekenmerkt door een grond rijk aan magmatische rots die bekend staat als 'peperino'. De tuinen en wijngaarden zijn door de zusters aangelegd na jaren van hard
werk, waarbij dit wilde gebied werd ontgonnen van de wilde bramen.
In het Trappistenklooster van Vitorchiano is de wijnproductie ambachtelijk en komt uitsluitend voort uit de teelt van de wijngaarden van het klooster met oude en deugdzame methoden, zonder het gebruik van synthetische chemicaliën of invasieve behandelingen. Het werk zowel in de wijngaard als in de kelder is geïnspireerd op de encycliek Laudato si' van paus Franciscus en op de adviezen van de beroemde wijnmaker Giampiero Bea, voorzitter van het Consorzio Vini Veri en eigenaar van de wijnmakerij Montefalco Paolo Bea. De wijnen, volgens de verklaring van de zusters, "bevatten geen toevoegingen van stoffen die vreemd zijn aan het fruit van oorsprong en aan de terroir die hen heeft voortgebracht". Van Trebbiano, Malvasia, Verdicchio en Grechetto ontstaan twee witte wijnen met een groot karakter: de Coenobium en de Coenobium Ruscum, de laatste is minimaal 15 dagen op de schillen gemacereerd. Dit zijn hoogwaardige wijnexpressies, voortgekomen uit traditie, handwerk en de natuur die vrij is om zich uit te drukken, die perfect het idee van werk volgens de cisterciënzersorde belichamen:
"Het werk, vooral handwerk, biedt ons de gelegenheid om deel te nemen aan het goddelijke werk van schepping en verlossing. Dit werk, hard en verlossend, voorziet in het levensonderhoud voor ons en anderen, vooral voor de armen, en drukt solidariteit uit met alle arbeiders".Het leven in het Monastero delle Trappiste di Vitorchiano wordt gekenmerkt door de liturgische diensten en is gemarkeerd door gebed, contemplatie, boetedoening, toewijding en veel handwerk, waaronder de teelt van de wijnstok en de productie van wijn. De gemeenschap bestaat vandaag de dag uit 80 zusters van verschillende leeftijden afkomstig uit heel Italië en de wereld en wordt ondersteund door agrarisch werk, de productie van jam en de teelt van tuinen, wijngaarden en boomgaarden.
In Italië begon de geschiedenis van de Cisterciënzers van de Strikte Observantie, beter bekend als de Trappistenorde, in 1875, toen het eerste vrouwelijke klooster werd opgericht in San Vito, nabij Turijn. Om economische redenen en voor hun onderhoud verhuisden de Trappisten zusters in 1898 naar Grottaferrata en vervolgens in 1957 naar Vitorchiano, waar het klooster nog steeds te vinden is. Het gebied is dat van Alto Lazio, in de provincie Viterbo, gekenmerkt door een grond rijk aan magmatische rots die bekend staat als 'peperino'. De tuinen en wijngaarden zijn door de zusters aangelegd na jaren van hard
werk, waarbij dit wilde gebied werd ontgonnen van de wilde bramen.
In het Trappistenklooster van Vitorchiano is de wijnproductie ambachtelijk en komt uitsluitend voort uit de teelt van de wijngaarden van het klooster met oude en deugdzame methoden, zonder het gebruik van synthetische chemicaliën of invasieve behandelingen. Het werk zowel in de wijngaard als in de kelder is geïnspireerd op de encycliek Laudato si' van paus Franciscus en op de adviezen van de beroemde wijnmaker Giampiero Bea, voorzitter van het Consorzio Vini Veri en eigenaar van de wijnmakerij Montefalco Paolo Bea. De wijnen, volgens de verklaring van de zusters, "bevatten geen toevoegingen van stoffen die vreemd zijn aan het fruit van oorsprong en aan de terroir die hen heeft voortgebracht". Van Trebbiano, Malvasia, Verdicchio en Grechetto ontstaan twee witte wijnen met een groot karakter: de Coenobium en de Coenobium Ruscum, de laatste is minimaal 15 dagen op de schillen gemacereerd. Dit zijn hoogwaardige wijnexpressies, voortgekomen uit traditie, handwerk en de natuur die vrij is om zich uit te drukken, die perfect het idee van werk volgens de cisterciënzersorde belichamen:
"Het werk, vooral handwerk, biedt ons de gelegenheid om deel te nemen aan het goddelijke werk van schepping en verlossing. Dit werk, hard en verlossend, voorziet in het levensonderhoud voor ons en anderen, vooral voor de armen, en drukt solidariteit uit met alle arbeiders".
