Xose Lois Sebio
Xose Lois Sebio interpreteert een nieuwe generatie van eclectische en creatieve Spaanse wijnmakers, geworteld in de overtuiging van het belang van terroir, maar niet gebonden aan een enkele vaste verblijfplaats. Het doel van zijn leven is het creëren van exclusieve wijnen, ver weg van conventies en mode, die ziel en persoonlijkheid hebben, volgens eenvoudige richtlijnen: weinig flessen, oude wijnstokken, extreme wijnbouw. Het beeld dat deze creaties bieden is modern en anders, weerspiegeld in de grafische ontwerpen van de etiketten en de namen die ze dragen, een uitdrukking van het vinificatieproces, van het landgoed waaruit ze voortkomen of van levenssituaties. De rode draad die de flessen verbindt is rockmuziek, de viscerale passie van XL, gedeeld met zijn vrouw Lola en de dochters Xiana en Uxia.
Xose Lois Sebio beheert verschillende landgoederen, verspreid langs een as die de Atlantische Oceaan met de regio Castilla-La Mancha verbindt. Sanxenxo is het meest westelijke gebied, aan de stranden van Galicië, enkele kilometers ten zuiden van Santiago de Compostela, waar de typische Albariño wordt verbouwd op een bodem van schisten.tussen de 50 en 100 meter. Het uiterste tegenovergestelde wordt vertegenwoordigd door het gebied van Santiuste, een dorp met minder dan twintig zielen in de provincie Guadalajara: granietachtige zand en rotsblokken in de diepte voor eeuwenoude Verdejo Segoviano wijnstokken op eigen wortels, op de spectaculaire woestijnachtige hoogtes die bijna 1.000 meter bereiken. Valtuille de Arriba ligt daarentegen op de noordwestelijke grens van Castilië en León: de grond, bestaande uit klei en grind, herbergt de zwarte bes van Mencía, op hoogtes tussen 550 en 590 meter. Ten slotte nog twee Galicische gebieden: O Bolo, waar de witte bes terugkeert met Godello, geworteld in granietachtige zandgronden op terrassen die 650 meter hoogte bereiken; Gomariz, de operationele basis van de wijnmakerij in de provincie Ourense, waar de terrassen van rode en blauwe klei en schist uitkijken op de loop van de rio Avia van hoogtes tussen 180 en 350 meter, is het huis van talrijke variëteiten, zowel wit als zwart, zoals Albariño, Godello, Verdejo, Treixadura, Ferrol, Sousón en andere talloze inheemse variëteiten die praktisch onbekend zijn.
gevarieerde teeltsystemen afhankelijk van de behoeften van elk gebied, tussen biologische landbouw, biodynamische principes en conventionele systemen: in elk geval zijn de interventies in de wijnkelder tot een minimum beperkt en zonder gebruik van synthetische chemicaliën. De opbrengsten per hectare zijn laag en de vinificaties volgen de gang van het jaar: niet alle wijnen worden noodzakelijkerwijs elk jaar gepresenteerd, maar alleen op het moment dat ze een directe overeenkomst met het terroir uitdrukken, volgens het zeer persoonlijke concept van "viños de encostas".Xose Lois Sebio interpreteert een nieuwe generatie van eclectische en creatieve Spaanse wijnmakers, geworteld in de overtuiging van het belang van terroir, maar niet gebonden aan een enkele vaste verblijfplaats. Het doel van zijn leven is het creëren van exclusieve wijnen, ver weg van conventies en mode, die ziel en persoonlijkheid hebben, volgens eenvoudige richtlijnen: weinig flessen, oude wijnstokken, extreme wijnbouw. Het beeld dat deze creaties bieden is modern en anders, weerspiegeld in de grafische ontwerpen van de etiketten en de namen die ze dragen, een uitdrukking van het vinificatieproces, van het landgoed waaruit ze voortkomen of van levenssituaties. De rode draad die de flessen verbindt is rockmuziek, de viscerale passie van XL, gedeeld met zijn vrouw Lola en de dochters Xiana en Uxia.
Xose Lois Sebio beheert verschillende landgoederen, verspreid langs een as die de Atlantische Oceaan met de regio Castilla-La Mancha verbindt. Sanxenxo is het meest westelijke gebied, aan de stranden van Galicië, enkele kilometers ten zuiden van Santiago de Compostela, waar de typische Albariño wordt verbouwd op een bodem van schisten.tussen de 50 en 100 meter. Het uiterste tegenovergestelde wordt vertegenwoordigd door het gebied van Santiuste, een dorp met minder dan twintig zielen in de provincie Guadalajara: granietachtige zand en rotsblokken in de diepte voor eeuwenoude Verdejo Segoviano wijnstokken op eigen wortels, op de spectaculaire woestijnachtige hoogtes die bijna 1.000 meter bereiken. Valtuille de Arriba ligt daarentegen op de noordwestelijke grens van Castilië en León: de grond, bestaande uit klei en grind, herbergt de zwarte bes van Mencía, op hoogtes tussen 550 en 590 meter. Ten slotte nog twee Galicische gebieden: O Bolo, waar de witte bes terugkeert met Godello, geworteld in granietachtige zandgronden op terrassen die 650 meter hoogte bereiken; Gomariz, de operationele basis van de wijnmakerij in de provincie Ourense, waar de terrassen van rode en blauwe klei en schist uitkijken op de loop van de rio Avia van hoogtes tussen 180 en 350 meter, is het huis van talrijke variëteiten, zowel wit als zwart, zoals Albariño, Godello, Verdejo, Treixadura, Ferrol, Sousón en andere talloze inheemse variëteiten die praktisch onbekend zijn.
gevarieerde teeltsystemen afhankelijk van de behoeften van elk gebied, tussen biologische landbouw, biodynamische principes en conventionele systemen: in elk geval zijn de interventies in de wijnkelder tot een minimum beperkt en zonder gebruik van synthetische chemicaliën. De opbrengsten per hectare zijn laag en de vinificaties volgen de gang van het jaar: niet alle wijnen worden noodzakelijkerwijs elk jaar gepresenteerd, maar alleen op het moment dat ze een directe overeenkomst met het terroir uitdrukken, volgens het zeer persoonlijke concept van "viños de encostas".
